Konfiguracja domen i rekordów DNS

Każdy typ rekordu odpowiada za coś innego, a ich wzajemne zależności są źródłem większości problemów. Rekord CNAME nie może istnieć dla tej samej nazwy obok innych rekordów, dlatego nie da się go zwykle ustawić na domenie głównej – w takich przypadkach stosujemy rekordy A lub rozwiązania typu ALIAS, jeśli operator DNS je oferuje. Rekordów MX nie wolno kierować na CNAME, a domena może mieć tylko jeden rekord SPF, więc przy dodawaniu kolejnej usługi wysyłkowej łączymy wpisy w jeden.

Po zmianie rekordu serwery DNS na świecie przez pewien czas pamiętają poprzednią wartość – tak długo, jak wskazuje parametr TTL. Dlatego przed planowaną przeprowadzką strony obniżamy TTL z wyprzedzeniem, a przełączenie wykonujemy dopiero wtedy, gdy strona działa już na nowym serwerze. Przez okres przejściowy oba serwery są gotowe do obsługi ruchu, a w przypadku sklepu wstrzymujemy na chwilę przyjmowanie zamówień, żeby żadne nie trafiło do starej bazy.

Zmiana serwerów nazw, czyli przeniesienie całej strefy do innego operatora DNS, wymaga szczególnej ostrożności. Najpierw odtwarzamy w nowym miejscu wszystkie rekordy – także te mniej oczywiste, jak DKIM czy weryfikacje usług – a dopiero potem zmieniamy delegację u rejestratora. Pominięty rekord TXT potrafi wyłączyć wysyłkę newsletterów lub logowanie do usług w chmurze. Starą strefę zostawiamy w niezmienionej postaci przez okres przejściowy, bo część serwerów DNS jeszcze przez jakiś czas będzie o nią pytać.

Transfer domeny wymaga kodu autoryzacyjnego od obecnego rejestratora – dla domen .pl jest to kod AuthInfo, a dla domen globalnych, takich jak .com, kod EPP. Przed transferem sprawdzamy, kto jest abonentem domeny, czy dane kontaktowe są aktualne, czy domena nie jest zablokowana i kiedy upływa okres jej opłacenia. Strefę DNS przenosimy wcześniej lub równolegle, tak by w trakcie transferu strona i poczta działały bez zmian.

Z czasem w strefie DNS przybywa rekordów: weryfikacje narzędzi Google, klucze DKIM dla systemu do newslettera, aliasy dla sklepu, rekordy dla wideokonferencji czy CRM. Po kilku latach nikt nie pamięta, który rekord do czego służy. Przy porządkowaniu tworzymy mapę: każdy rekord dostaje opis usługi, właściciela po stronie firmy i informację, czy jest jeszcze potrzebny.

Taka mapa przydaje się przy każdej kolejnej zmianie. Wiadomo, co trzeba przenieść przy zmianie dostawcy DNS, co sprawdzić po przeprowadzce poczty i których rekordów nie wolno ruszać bez uzgodnienia z działem marketingu czy księgowością.

Strona powinna mieć jeden główny adres: z przedrostkiem www albo bez niego, zawsze z HTTPS. Pozostałe warianty przekierowujemy na niego na stałe. Bez tego wyszukiwarka może traktować wersje jako osobne strony, a certyfikat SSL nie zawsze obejmuje wszystkie warianty, co kończy się ostrzeżeniem w przeglądarce.

Ustawiamy rekordy dla obu wariantów, przekierowania na serwerze i certyfikat obejmujący obie nazwy. Po zmianie sprawdzamy, czy przekierowanie jest jednoetapowe, bo łańcuch kilku przekierowań spowalnia ładowanie i bywa źródłem błędów.